حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ سُفْيَانَ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دِينَارٍ، قَالَ لَمَّا بَايَعَ النَّاسُ عَبْدَ الْمَلِكِ كَتَبَ إِلَيْهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ عَبْدِ الْمَلِكِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ إِنِّي أُقِرُّ بِالسَّمْعِ وَالطَّاعَةِ لِعَبْدِ اللَّهِ عَبْدِ الْمَلِكِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ، عَلَى سُنَّةِ اللَّهِ وَسُنَّةِ رَسُولِهِ، فِيمَا اسْتَطَعْتُ، وَإِنَّ بَنِيَّ قَدْ أَقَرُّوا بِذَلِكَ.
(Abdulloh ibn Dinor aytdi:) Odamlar Abdulmalikka bayʼat qilganlarida, Abdulloh ibn Umar unga (shunday xat) yozdi: «Abdulloh — Abdulmalik, muʼminlar amiriga: Albatta, men — qodir boʻlganimcha — Allohning sunnati va Uning Rasulining sunnati ustiga, Abdulloh — Abdulmalik, muʼminlar amiriga eshitish va itoat qilishni iqror qilaman; va albatta, mening oʻgʻillarim ham shuni iqror qildilar.»