حَدَّثَنَا مُوسَى، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى، عَنْ عَبَّادِ بْنِ تَمِيمٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَوْلاَ الْهِجْرَةُ لَكُنْتُ امْرَأً مِنَ الأَنْصَارِ، وَلَوْ سَلَكَ النَّاسُ وَادِيًا أَوْ شِعْبًا، لَسَلَكْتُ وَادِيَ الأَنْصَارِ وَشِعْبَهَا ". تَابَعَهُ أَبُو التَّيَّاحِ عَنْ أَنَسٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي الشِّعْبِ.
(Abdulloh ibn Zayd (roziyallohu anhu) Paygʻambar ﷺdan (rivoyat qildiki,) U zot: «Agar hijrat boʻlmaganida edi, men ansorlardan bir kishi boʻlardim; va agar odamlar bir vodiydan yoki bir togʻ yoʻlidan yursa, men albatta ansorlarning vodiysidan va ularning togʻ yoʻlidan yurardim», dedilar.) Unga Abu Tayyoh Anasdan, (u) Paygʻambar ﷺdan — togʻ yoʻli (shiʼb) haqida mutobaʼat qildi.