حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدِ بْنِ مَيْمُونٍ، حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي حَرْثٍ بِالْمَدِينَةِ، وَهْوَ يَتَوَكَّأُ عَلَى عَسِيبٍ، فَمَرَّ بِنَفَرٍ مِنَ الْيَهُودِ فَقَالَ بَعْضُهُمْ سَلُوهُ عَنِ الرُّوحِ. وَقَالَ بَعْضُهُمْ لاَ تَسْأَلُوهُ لاَ يُسْمِعْكُمْ مَا تَكْرَهُونَ. فَقَامُوا إِلَيْهِ فَقَالُوا يَا أَبَا الْقَاسِمِ حَدِّثْنَا عَنِ الرُّوحِ. فَقَامَ سَاعَةً يَنْظُرُ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ يُوحَى إِلَيْهِ، فَتَأَخَّرْتُ عَنْهُ حَتَّى صَعِدَ الْوَحْىُ، ثُمَّ قَالَ {وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الرُّوحِ قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي}.
Ibn Masʼud (roziyallohu anhu) aytadi: Men Nabiy ﷺ bilan Madinadagi bir ekinzorda edim. U zot xurmo shoxiga tayanib turardilar. Yahudiylardan bir guruh oldidan oʻtdilar. Ulardan baʼzilari: «Undan ruh haqida soʻranglar», dedi. Baʼzilari esa: «Soʻramanglar, sizga yoqmaydigan narsani eshittirib qoʻymasin», dedi. Soʻng ular u zotning oldiga kelib: «Ey Abulqosim, bizga ruh haqida gapirib bering», dedilar. U zot bir muddat qarab turdilar. Men u zotga vahiy nozil qilinayotganini bildim va vahiy koʻtarilguncha undan uzoqlashib turdim. Soʻng u zot: {Sendan ruh haqida soʻraydilar. Ayt: ‹Ruh Robbimning ishlaridandir›} (Isro 85) oyatini oʻqidilar.