حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ امْرَأَةً، جَاءَتْ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ إِنَّ أُمِّي نَذَرَتْ أَنْ تَحُجَّ فَمَاتَتْ قَبْلَ أَنْ تَحُجَّ أَفَأَحُجَّ عَنْهَا قَالَ " نَعَمْ حُجِّي عَنْهَا، أَرَأَيْتِ لَوْ كَانَ عَلَى أُمِّكِ دَيْنٌ أَكُنْتِ قَاضِيَتَهُ ". قَالَتْ نَعَمْ. فَقَالَ " فَاقْضُوا الَّذِي لَهُ، فَإِنَّ اللَّهَ أَحَقُّ بِالْوَفَاءِ ".
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, bir ayol Nabiy ﷺning huzurlariga kelib: «Mening onam haj qilishni nazr qilgan edi, lekin haj qilishidan oldin vafot etdi. Men uning oʻrniga haj qilaymi?» dedi. U zot: «Ha, uning oʻrniga haj qil. Aytib ber-chi, agar onangning ustida qarz boʻlsa, sen uni ado etarmiding?» dedilar. U: «Ha», dedi. Shunda u zot: «Allohning haqqini ado etinglar, zero Alloh (haqqi) ado etilishga haqliroqdir», dedilar.