حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَابِسٍ، قَالَ سُئِلَ ابْنُ عَبَّاسٍ أَشَهِدْتَ الْعِيدَ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ نَعَمْ وَلَوْلاَ مَنْزِلَتِي مِنْهُ مَا شَهِدْتُهُ مِنَ الصِّغَرِ، فَأَتَى الْعَلَمَ الَّذِي عِنْدَ دَارِ كَثِيرِ بْنِ الصَّلْتِ فَصَلَّى ثُمَّ خَطَبَ، وَلَمْ يَذْكُرْ أَذَانًا وَلاَ إِقَامَةً، ثُمَّ أَمَرَ بِالصَّدَقَةِ فَجَعَلَ النِّسَاءُ يُشِرْنَ إِلَى آذَانِهِنَّ وَحُلُوقِهِنَّ، فَأَمَرَ بِلاَلاً فَأَتَاهُنَّ، ثُمَّ رَجَعَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.
Abdurrahmon ibn Obis (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan: «Sen Nabiy ﷺ bilan birga hayit (namozida) hozir boʻlganmisan?» deb soʻraldi. U: «Ha, agar u zotga yaqinligim boʻlmaganida, kichikligim sababli hozir boʻlmagan boʻlar edim. U zot Kasir ibn as-Salt uyi yonidagi alomat (belgi) oldiga keldilar-da, namoz oʻqidilar, soʻng xutba qildilar. Azon ham, iqomat ham aytilganini eslamayman. Soʻng (u zot) sadaqaga buyurdilar. Shunda ayollar (taqinchoqlarini berib) quloqlari va boʻyinlariga ishora qila boshladilar. U zot Bilolga buyurdilar, u (ayollar) oldiga bordi, soʻng Nabiy ﷺ ning oldiga qaytdi», dedi.