حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ أُمَّ حُفَيْدٍ بِنْتَ الْحَارِثِ بْنِ حَزْنٍ، أَهْدَتْ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم سَمْنًا وَأَقِطًا وَأَضُبًّا، فَدَعَا بِهِنَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَأُكِلْنَ عَلَى مَائِدَتِهِ، فَتَرَكَهُنَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم كَالْمُتَقَذِّرِ لَهُ، وَلَوْ كُنَّ حَرَامًا مَا أُكِلْنَ عَلَى مَائِدَتِهِ، وَلاَ أَمَرَ بِأَكْلِهِنَّ.
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Umm Hufayd binti Horis ibn Hazn Nabiy ﷺ ga sariyogʻ, quritilgan qatiq va kaltakesaklar (zab) hadya qildi. Nabiy ﷺ ularni chaqirib (keltirtirib), ular u zotning dasturxonida yeyildi. Ammo Nabiy ﷺ uni yoqtirmagandek, oʻzlari (kaltakesakni) yemay qoʻydilar. Agar u harom boʻlganida, u zotning dasturxonida yeyilmas va uni yeyishga buyurmas edilar.