حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الأَحْمَرُ، قَالَ سَمِعْتُ هِشَامَ بْنَ عُرْوَةَ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ هُنَا أَقْوَامًا حَدِيثًا عَهْدُهُمْ بِشِرْكٍ، يَأْتُونَا بِلُحْمَانٍ لاَ نَدْرِي يَذْكُرُونَ اسْمَ اللَّهِ عَلَيْهَا أَمْ لاَ. قَالَ " اذْكُرُوا أَنْتُمُ اسْمَ اللَّهِ وَكُلُوا ". تَابَعَهُ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَالدَّرَاوَرْدِيُّ وَأُسَامَةُ بْنُ حَفْصٍ.
(Oisha (roziyallohu anho) aytdi:) (Sahobalar): «Yo Rasululloh, bu yerda shirkka yaqin (yangi musulmon boʻlgan) baʼzi qavmlar bor; ular bizga goʻshtlar keltiradilar — biz ularga (soʻyishda) Alloh nomini zikr qilganmi yoki yoʻqmi — bilmaymiz», dedilar. U zot: «Sizlar (oʻzingiz) Alloh nomini zikr qilinglar-da, yenglar», dedilar. (Buni Muhammad ibn Abdurahmon, Darovardiy va Usoma ibn Hafs ham (rivoyat qilib) mutobaʼat qildilar.)