حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، سَمِعَ يَحْيَى بْنَ سَعِيدٍ، عَنْ سُفْيَانَ، حَدَّثَنِي مَنْصُورٌ، وَسُلَيْمَانُ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبِيدَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ يَهُودِيًّا، جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ إِنَّ اللَّهَ يُمْسِكُ السَّمَوَاتِ عَلَى إِصْبَعٍ وَالأَرَضِينَ عَلَى إِصْبَعٍ، وَالْجِبَالَ عَلَى إِصْبَعٍ، وَالشَّجَرَ عَلَى إِصْبَعٍ، وَالْخَلاَئِقَ عَلَى إِصْبَعٍ، ثُمَّ يَقُولُ أَنَا الْمَلِكُ. فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى بَدَتْ نَوَاجِذُهُ ثُمَّ قَرَأَ
﴿ وَمَا قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ ﴾. قَالَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ وَزَادَ فِيهِ فُضَيْلُ بْنُ عِيَاضٍ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَبِيدَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَعَجُّبًا وَتَصْدِيقًا لَهُ.(Abdulloh (ibn Masʼud) (roziyallohu anhu) aytdi:) Bir yahudiy Paygʻambar ﷺning oldiga kelib: «Ey Muhammad, albatta Alloh osmonlarni bir barmoq ustida, yerlarni bir barmoq ustida, togʻlarni bir barmoq ustida, daraxtlarni bir barmoq ustida va (barcha) maxluqotni bir barmoq ustida ushlab turadi, soʻng: ‹Men — Podshohman›, deydi», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ — toki ozoriq (oxirgi) tishlari koʻringuncha — kuldilar, soʻng: ‹Ular Allohni — Uning haqiqiy qadriga koʻra — qadrlamadilar...› (Anʼom surasi, 91-oyat)ni qiroat qildilar. (Yahyo ibn Said aytdi: Bunda Fuzayl ibn Iyoz Mansurdan, (u) Ibrohimdan, (u) Abiydadan, (u) Abdullohdan (ziyoda qildi): Rasululloh ﷺ — taajjub (hayrat) va uni (yahudiyni) tasdiqlash (uchun) — kuldilar.)