حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ الْمُسْنَدِيُّ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ، قَالَ بَايَعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي رَهْطٍ فَقَالَ " أُبَايِعُكُمْ عَلَى أَنْ لاَ تُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئًا، وَلاَ تَسْرِقُوا، وَلاَ تَزْنُوا، وَلاَ تَقْتُلُوا أَوْلاَدَكُمْ، وَلاَ تَأْتُوا بِبُهْتَانٍ تَفْتَرُونَهُ بَيْنَ أَيْدِيكُمْ وَأَرْجُلِكُمْ وَلاَ تَعْصُونِي فِي مَعْرُوفٍ، فَمَنْ وَفَى مِنْكُمْ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ، وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا فَأُخِذَ بِهِ فِي الدُّنْيَا فَهْوَ لَهُ كَفَّارَةٌ وَطَهُورٌ، وَمَنْ سَتَرَهُ اللَّهُ فَذَلِكَ إِلَى اللَّهِ إِنْ شَاءَ عَذَّبَهُ وَإِنْ شَاءَ غَفَرَ لَهُ ".
(Uboda ibn Somit (roziyallohu anhu) aytdi:) Men Rasululloh ﷺga bir guruh (kishilar) ichida bayʼat berdim. U zot: «Men sizlardan — Allohga hech narsani sherik qilmaslik, oʻgʻrilik qilmaslik, zino qilmaslik, farzandlaringizni oʻldirmaslik, oʻz qoʻllaringiz va oyoqlaringiz orasida toʻqib chiqaradigan bir buhtonni keltirmaslik va menga maʼrufda (yaxshilikda) osiy boʻlmaslik — (sharti) ustida bayʼat olaman. Bas, sizlardan kim (bunga) vafo qilsa, uning ajri Alloh zimmasidadir; kim bulardan biror narsaga duchor boʻlsa-da, dunyoda u (gunoh) uchun (jazo) olsa, bas, u — uning uchun kafforat va poklovchidir; kimni esa Alloh (gunohini) yashirsa, bas, u — Allohga (havola)dir: xohlasa, uni azoblaydi, xohlasa, uni magʻfirat qiladi», dedilar.