حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ أُتِيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِرَجُلٍ وَامْرَأَةٍ مِنَ الْيَهُودِ قَدْ زَنَيَا فَقَالَ لِلْيَهُودِ " مَا تَصْنَعُونَ بِهِمَا ". قَالُوا نُسَخِّمُ وُجُوهَهُمَا وَنُخْزِيهِمَا. قَالَ "
﴿ فَأْتُوا بِالتَّوْرَاةِ فَاتْلُوهَا إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ ﴾ ". فَجَاءُوا فَقَالُوا لِرَجُلٍ مِمَّنْ يَرْضَوْنَ يَا أَعْوَرُ اقْرَأْ. فَقَرَأَ حَتَّى انْتَهَى عَلَى مَوْضِعٍ مِنْهَا فَوَضَعَ يَدَهُ عَلَيْهِ. قَالَ " ارْفَعْ يَدَكَ ". فَرَفَعَ يَدَهُ فَإِذَا فِيهِ آيَةُ الرَّجْمِ تَلُوحُ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ إِنَّ عَلَيْهِمَا الرَّجْمَ. وَلَكِنَّا نُكَاتِمُهُ بَيْنَنَا. فَأَمَرَ بِهِمَا فَرُجِمَا، فَرَأَيْتُهُ يُجَانِئُ عَلَيْهَا الْحِجَارَةَ.(Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi:) Paygʻambar ﷺning oldilariga yahudiylardan zino qilgan bir erkak va bir ayol keltirildi. Bas, U zot yahudiylarga: «Sizlar bu ikkovini nima qilasizlar?» dedilar. Ular: «Biz ularning yuzlarini qoraytiramiz va ularni sharmanda qilamiz», dedilar. U zot: «‹Bas, agar rost soʻzlovchi boʻlsangiz, Tavrotni keltirib, uni tilovat qilinglar› (Oli Imron surasi, 93-oyat)», dedilar. Bas, ular (Tavrotni) keltirib, oʻzlari rozi boʻlgan kishilardan biriga: «Ey koʻr (bir koʻzli), oʻqi!» dedilar. Bas, u oʻqidi — toki undagi bir joyga yetganida, qoʻlini uning ustiga qoʻydi. U zot: «Qoʻlingni koʻtar!» dedilar. Bas, u qoʻlini koʻtardi — mana, unda rajm oyati yarqirab turardi. Shunda u (qori): «Ey Muhammad, albatta ular ikkoviga rajm (toshboʻron) bor; lekin biz uni oʻzaro yashirar edik», dedi. Bas, U zot ular ikkoviga (rajmni) buyurdilar; ular toshboʻron qilindi. Bas, men uni (erkakni) — (ayolning) ustiga (egilib) toshlardan (himoya qilib) panalaganini — koʻrdim.