حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مُتَوَارِيًا بِمَكَّةَ، وَكَانَ يَرْفَعُ صَوْتَهُ، فَإِذَا سَمِعَ الْمُشْرِكُونَ سَبُّوا الْقُرْآنَ وَمَنْ جَاءَ بِهِ، فَقَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِنَبِيِّهِ صلى الله عليه وسلم
﴿ وَلاَ تَجْهَرْ بِصَلاَتِكَ وَلاَ تُخَافِتْ بِهَا ﴾(Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytdi:) Paygʻambar ﷺ Makkada yashiringan (holatda) edilar va ovozlarini koʻtarar edilar; bas, mushriklar (uni) eshitsalar, Qurʼonni va uni (olib) kelgan (Jibril)ni soʻkar edilar. Shunda Alloh azza va jalla oʻz Paygʻambari ﷺga: ‹Namozingni jahriy oʻqima va uni sirli ham qilma...› (Isro surasi, 110-oyat) (dedi).