حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا مَهْدِيُّ بْنُ مَيْمُونٍ، سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ سِيرِينَ، يُحَدِّثُ عَنْ مَعْبَدِ بْنِ سِيرِينَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " يَخْرُجُ نَاسٌ مِنْ قِبَلِ الْمَشْرِقِ وَيَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ لاَ يُجَاوِزُ تَرَاقِيَهُمْ، يَمْرُقُونَ مِنَ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنَ الرَّمِيَّةِ، ثُمَّ لاَ يَعُودُونَ فِيهِ حَتَّى يَعُودَ السَّهْمُ إِلَى فُوقِهِ ". قِيلَ مَا سِيمَاهُمْ. قَالَ " سِيمَاهُمُ التَّحْلِيقُ ". أَوْ قَالَ " التَّسْبِيدُ ".
(Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu) Paygʻambar ﷺdan (rivoyat qildiki,) U zot: «Mashriq tomonidan baʼzi kishilar chiqadi; ular Qurʼon oʻqiydilar, (lekin u) ularning halqumlaridan (oʻtib) oʻtmaydi (qalblariga yetmaydi). Ular dindan — oʻq ovdan (otilgan hayvondan) chiqib ketganidek — chiqib ketadilar, soʻng unga (dinga) qaytmaydilar — toki oʻq oʻz (kamon) ipiga qaytmaguncha», dedilar. «Ularning alomati (belgisi) nima?» deyildi. U zot: «Ularning alomati — (boshni) qirib (taqir) qilish», — yoki: «sochni butunlay yoʻqotish», — dedilar.)