{ وَعَنْ جَابِرٍ]بْنُ عَبْدِ اَللَّهِ] رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهُمَا فِي اَلرَّجُلِ اَلَّذِي شُجَّ, فَاغْتَسَلَ فَمَاتَ -: "إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيهِ أَنْ يَتَيَمَّمَ, وَيَعْصِبَ عَلَى جُرْحِهِ خِرْقَةً, ثُمَّ يَمْسَحَ عَلَيْهَا وَيَغْسِلَ سَائِرَ جَسَدِهِ" } رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ بِسَنَدٍ فِيهِ ضَعْفٌ, وَفِيهِ اِخْتِلَافٌ عَلَى رُوَاتِه ِ 1 .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Boshi yaralangan, soʻngra gʻusl qilib vafot etgan kishi haqida Rasululloh ﷺ: «Unga tayammum qilib, yarasi ustiga bir parcha mato bogʻlab, uning ustidan mash tortib, tanasining qolgan qismini yuvishning oʻzi kifoya qilar edi», dedilar. Abu Dovud sanadida zaiflik boʻlgan holda rivoyat qilgan va uning roviylarida ixtilof bor.