وَعَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهُمَا; أَنَّ اَلنَّبِيَّ - صلى الله عليه وسلم -قَالَ -فِي دَمِ اَلْحَيْضِ يُصِيبُ اَلثَّوْبَ-: { "تَحُتُّهُ, ثُمَّ تَقْرُصُهُ بِالْمَاءِ, ثُمَّ تَنْضَحُهُ, ثُمَّ تُصَلِّي فِيهِ" } مُتَّفَقٌ عَلَيْه ِ 1 .
Asmo bint Abu Bakr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ (quyosh) tutilishi namozini oʻqidi, soʻng: «Jahannam menga shu qadar yaqin (qilib) koʻrsatildiki, men: ‹Ey Robbim! Men uning ahlidan boʻlamanmi?› — dedim», — dedilar. Toʻsatdan u zot bir ayolni koʻrdi. Menimcha, u zot: «Uni bir mushuk tirnab turgan edi», — dedilar. U zot: «Bu (ayol)ga nima boʻldi?» — dedilar. U zotga: «U uni (mushukni) — to u (mushuk) ochlikdan oʻlguncha — qamab qoʻygan edi», — deyildi.