وَعَنْ أَبِي أَيُّوبَ - رضى الله عنه - قَالَ: إِنَّمَا أُنْزِلَتْ هَذِهِ اَلْآيَةُ فِينَا مَعْشَرَ اَلْأَنْصَارِ, يَعْنِي: ﴿ وَلَا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى اَلتَّهْلُكَةِ ﴾ 1 قَالَهُ رَدًّا عَلَى مَنْ أَنْكَرَ عَلَى مَنْ حَمَلَ عَلَى صَفِ اَلرُّومِ حَتَّى دَخَلَ فِيهِمْ . رَوَاهُ اَلثَّلَاثَةُ, وَصَحَّحَهُ اَلتِّرْمِذِيُّ, وَابْنُ حِبَّانَ, وَالْحَاكِمُ 2 . 1 - صحيح. رواه أبو داود ( 2665). 2 - صحيح. رواه أبو داود ( 2512 )، والنسائي في "التفسير" ( 49 ) والترمذي ( 2972 )، وابن حبان ( 1667 )، والحاكم ( 2 / 275 ). وقال الترمذي: "حديث حسن صحيح غريب".
Abu Ayyub (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Bu oyat biz — ansorlar jamoasi haqida nozil boʻlgan», yaʼni: ﴾Oʻz qoʻlingiz bilan oʻzingizni halokatga tashlamanglar﴿ (oyati). Buni u Rum safiga hujum qilib, ularning ichiga kirib ketgan kishini inkor qilganlarga raddiya sifatida aytdi.Абу Айюб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Бу оят биз — ансорлар жамоаси ҳақида нозил бўлган», яъни: ﴾Ўз қўлингиз билан ўзингизни ҳалокатга ташламанглар﴿ (ояти). Буни у Рум сафига ҳужум қилиб, уларнинг ичига кириб кетган кишини инкор қилганларга раддия сифатида айтди.