وَعَنْ عُمَرَ بْنِ اَلْخَطَّابِ - رضى الله عنه - { أَنَّهُ خَطَبَ فَقَالَ: إِنَّ أُنَاسً ا 1 كَانُوا يُؤْخَذُونَ بِالْوَحْيِ فِي عَهْدِ رَسُولِ اَللَّهِ - صلى الله عليه وسلم -وَإِنَّ اَلْوَحْيَ قَدْ اِنْقَطَعَ, وَإِنَّمَا نَأْخُذُكُم ْ 2 اَلْآنَ بِمَا ظَهَرَ لَنَا مِنْ أَعْمَالِكُمْ } رَوَاهُ اَلْبُخَارِيّ ُ 3 .
Umar ibn Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Odamlar Allohning Rasuli ﷺ hayot paytida (baʼzan) vahiy nozil boʻlishi bilan hukm qilinar edi, lekin endi (yangi vahiy) yoʻq. Endi biz sizlarni — oshkora qiladigan amallaringizga koʻra — hukm qilamiz; bas, biz bizning oldimizda yaxshi amal qiladigan kishiga ishonamiz va uni (oʻzimizga) yaqin tutamiz hamda uni — yashirincha aslida nima qilayotganini — soʻrab (hisob) talab qilmaymiz, chunki Alloh uni shuning uchun hisob-kitob qiladi; lekin biz — bizga yomon amal bilan kelgan kishiga — u oʻz niyati yaxshi edi, deb daʼvo qilsa ham — ishonmaymiz.