وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ - رضى الله عنه - -فِي قِصَّةِ اَلْمَرْأَةِ اَلَّتِي كَانَتْ تَقُمُّ اَلْمَسْجِدَ- قَالَ: { فَسَأَلَ عَنْهَا اَلنَّبِيُّ - صلى الله عليه وسلم - ] فَقَالُوا: مَاتَتْ, فَقَالَ: "أَفَلَا كُنْتُمْ آذَنْتُمُونِي"? فَكَأَنَّهُمْ صَغَّرُوا أَمْرَهَا] 1 فَقَالَ: "دُلُّونِي عَلَى قَبْرِهَا", فَدَلُّوهُ, فَصَلَّى عَلَيْهَا } مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ 2 . وَزَادَ مُسْلِمٌ, ثُمَّ قَالَ: { إِنَّ هَذِهِ اَلْقُبُورَ مَمْلُوءَةٌ ظُلْمَةً عَلَى أَهْلِهَا, وَإِنَّ اَللَّهَ يُنَوِّرُهَا لَهُمْ بِصَلَاتِي عَلَيْهِمْ }
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: bir qora ayol — yoki yigit — masjidni supurar edi. Rasululloh ﷺ uni topa olmay qoldilar va u haqida — yoki u (yigit) haqida — soʻradilar. (Odamlar): «Vafot etdi», — dedilar. (U zot): «Nega menga xabar bermadingiz?» — dedilar. (Rovi) dedi: Ular uning ishini — yoki uning (yigitning) ishini — kichik (ahamiyatsiz) sanagandek edilar. Shunda (u zot): «Meni uning qabriga boshlanglar», — dedilar. Ular u zotni (qabrga) boshladilar va u zot unga (janoza) namozini oʻqidilar. Soʻng: «Albatta, bu qabrlar ahliga zulmat bilan toʻladir va albatta, aziz va ulugʻ Alloh men ularga (janoza) namozini oʻqishim sababli ularga uni nurafshon qiladi», — dedilar.