وَعَنِ اِبْنِ عُمَرَ -رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهُمَا-, عَنِ النَّبِيِّ - صلى الله عليه وسلم -قَالَ: { مَنِ اِبْتَاعَ نَخْلًا بَعْدَ أَنْ تُؤَبَّرَ, فَثَمَرَتُهَا لِلْبَائِعِ اَلَّذِي بَاعَهَا, إِلَّا أَنْ يَشْتَرِطَ اَلْمُبْتَاعُ } مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ 1 . 1 - صحيح. رواه البخاري ( 2379 )، ومسلم ( 1543 ) ( 80 ) وزادا: ومن ابتاع عبدا وله مال فماله للذي باعه إلا أن يشترط المبتاع والتأبير: هو التشقيق والتلقيح.
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kim changlatilgandan keyin xurmo daraxtini sotib olsa, uning mevasi sotgan sotuvchiga tegishlidir, magar xaridor shart qilib qoʻysa, bundan mustasno», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ким чанглатилгандан кейин хурмо дарахтини сотиб олса, унинг меваси сотган сотувчига тегишлидир, магар харидор шарт қилиб қўйса, бундан мустасно», дедилар.