وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ - صلى الله عليه وسلم -{ اَلْجَارُ أَحَقُّ بِشُفْعَةِ جَارِهِ, يُنْتَظَرُ بِهَا - وَإِنْ كَانَ غَائِبًا - إِذَا كَانَ طَرِيقُهُمَا وَاحِدًا } رَوَاهُ أَحْمَدُ, وَالْأَرْبَعَةُ, وَرِجَالُهُ ثِقَاتٌ 1 . 1 - صحيح. رواه أحمد ( 3 / 303 )، وأبو داود ( 3518 )، والنسائي في " الكبرى " كما في " التحفة " ( 2 / 229 )، والترمذي ( 1369 )، وابن ماجه ( 2494 ) وقد أعل الحديث بما لا يقدح.
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qoʻshni oʻz qoʻshnisining shufʼasiga haqliroqdir; agar ikkovining yoʻli bitta boʻlsa, u gʻoyib boʻlsa ham, (kelishi) kutiladi», dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қўшни ўз қўшнисининг шуфъасига ҳақлироқдир; агар икковининг йўли битта бўлса, у ғойиб бўлса ҳам, (келиши) кутилади», дедилар.