وَعَنِ اِبْنِ عُمَرَ أَيْضًا { أَنَّ رَسُولَ اَللَّهِ - صلى الله عليه وسلم -قَالَ لِلْمُتَلَاعِنَيْنِ: "حِسَابُكُمَا عَلَى اَللَّهِ تَعَالَى, أَحَدُكُمَا كَاذِبٌ, لَا سَبِيلَ لَكَ عَلَيْهَا" قَالَ: يَا رَسُولَ اَللَّهِ! مَالِي? قَالَ: "إِنْ كُنْتَ صَدَقْتَ عَلَيْهَا, فَهُوَ بِمَا اِسْتَحْلَلْتَ مِنْ فَرْجِهَا, وَإِنْ كُنْتَ كَذَبْتَ عَلَيْهَا, فَذَاكَ أَبْعَدُ لَكَ مِنْهَا" } مُتَّفَقٌ عَلَيْه ِ 1 . 1 - صحيح. رواه البخاري (5350 )، ومسلم (1493) (5) وهو إحدى روايات الحديث السابق.
Yana Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ liʼon qiluvchilarga: «Hisobingiz Allohga (havola); ikkovingizdan biringiz yolgʻonchi; (ey er,) senga uning ustida (qaytarib olishga) yoʻl yoʻq», dedilar. U: «Ey Allohning Rasuli, mening molim (mahrim)-chi?» dedi. U zot: «Agar unga rost (aytgan) boʻlsang, u (mahr) — sen uning farjini halol qilgan evaziga (ketdi); agar unga yolgʻon (aytgan) boʻlsang, u sendan yanada yiroqroq», dedilar.Яна Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ лиъон қилувчиларга: «Ҳисобингиз Аллоҳга (ҳавола); икковингиздан бирингиз ёлғончи; (эй эр,) сенга унинг устида (қайтариб олишга) йўл йўқ», дедилар. У: «Эй Аллоҳнинг Расули, менинг молим (маҳрим)-чи?» деди. У зот: «Агар унга рост (айтган) бўлсанг, у (маҳр) — сен унинг фаржини ҳалол қилган эвазига (кетди); агар унга ёлғон (айтган) бўлсанг, у сендан янада йироқроқ», дедилар.