Sahih al-Buxoriy · HadisСаҳиҳ ал-Бухорий · Ҳадис800Bob 127:Боб 127: Rukuʼdan bosh koʻtarganda sokinlik bilan tik turishРукуъдан бош кўтарганда сокинлик билан тик туришباب الاِطْمَأْنِينَةِ حِينَ يَرْفَعُ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ ثَابِتٍ، قَالَ كَانَ أَنَسٌ يَنْعَتُ لَنَا صَلاَةَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَكَانَ يُصَلِّي وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ قَامَ حَتَّى نَقُولَ قَدْ نَسِيَ.
Sobit (Anasdan) rivoyat qiladi: Anas bizga Paygʻambar ﷺ ning namozini koʻrsatar va koʻrsatayotganida, rukuʼdan boshini koʻtarib, shunchalik uzoq turar ediki, biz: «U (sajdani) unutdi», — der edik.Собит (Анасдан) ривоят қилади: Анас бизга Пайғамбар ﷺ нинг намозини кўрсатар ва кўрсатаётганида, рукуъдан бошини кўтариб, шунчалик узоқ турар эдики, биз: «У (саждани) унутди», — дер эдик.
Darajasi:Даражаси: SahihСаҳиҳ