حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ كَانَتِ امْرَأَةٌ لِعُمَرَ تَشْهَدُ صَلاَةَ الصُّبْحِ وَالْعِشَاءِ فِي الْجَمَاعَةِ فِي الْمَسْجِدِ، فَقِيلَ لَهَا لِمَ تَخْرُجِينَ وَقَدْ تَعْلَمِينَ أَنَّ عُمَرَ يَكْرَهُ ذَلِكَ وَيَغَارُ قَالَتْ وَمَا يَمْنَعُهُ أَنْ يَنْهَانِي قَالَ يَمْنَعُهُ قَوْلُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَمْنَعُوا إِمَاءَ اللَّهِ مَسَاجِدَ اللَّهِ ".
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Umar (ibn al-Xattob)ning zavjalaridan biri bomdod va xufton namozlarini masjidda jamoat bilan oʻqir edi. Unga: «Umar bundi yoqtirmasligini va uning katta gʻayrati (ornomusi) borligini bila turib, nega namozga chiqyapsan?» — deyildi. U: «Uni meni bundan toʻsishdan nima toʻsyapti?» — dedi. Boshqasi: «Rasululloh ﷺ ning: ‹Allohning (ayol) bandalarini Allohning masjidlariga borishdan toʻsmanglar› — degan soʻzlari (uni) toʻsyapti», — dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Умар (ибн ал-Хаттоб)нинг завжаларидан бири бомдод ва хуфтон намозларини масжидда жамоат билан ўқир эди. Унга: «Умар бунди ёқтирмаслигини ва унинг катта ғайрати (орномуси) борлигини била туриб, нега намозга чиқяпсан?» — дейилди. У: «Уни мени бундан тўсишдан нима тўсяпти?» — деди. Бошқаси: «Расулуллоҳ ﷺ нинг: ‹Аллоҳнинг (аёл) бандаларини Аллоҳнинг масжидларига боришдан тўсманглар› — деган сўзлари (уни) тўсяпти», — деди.