حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ عَاصِمٍ، وَحُصَيْنٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ أَقَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم تِسْعَةَ عَشَرَ يَقْصُرُ، فَنَحْنُ إِذَا سَافَرْنَا تِسْعَةَ عَشَرَ قَصَرْنَا، وَإِنْ زِدْنَا أَتْمَمْنَا.
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ bir marta oʻn toʻqqiz kun turdilar va namozlarni qisqartirib oʻqidilar. Bas, biz safarda oʻn toʻqqiz kun (turgan)da, namozni qisqartirar edik; lekin undan uzoqroq (muddat) safarda (turgan)da, toʻliq namoz oʻqir edik.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ бир марта ўн тўққиз кун турдилар ва намозларни қисқартириб ўқидилар. Бас, биз сафарда ўн тўққиз кун (турган)да, намозни қисқартирар эдик; лекин ундан узоқроқ (муддат) сафарда (турган)да, тўлиқ намоз ўқир эдик.