Abdulloh ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ sahobalari bilan — sochlarini tarab, moy surgach va ikki (boʻlak) ehrom matosi (ust va bel oʻrash) kiygan holda — Madinadan yoʻlga chiqdilar. U zot hech kimni — zaʼfaron bilan boʻyalgan (kiyim)dan boshqa — har qanday matoni kiyishdan qaytarmadilar; chunki u (zaʼfaron) terida (xushboʻy) hid qoldirishi mumkin. Bas, erta tongda Paygʻambar ﷺ Zulhulayfada oʻz uloviga mindilar va yoʻlga tushdilar — to Baydoʼga yetib kelgunlarigacha; u yerda u zot va sahobalari talbiya aytdi, soʻng ‹taqlid› (yaʼni qurbonlik tuyalar (budn)ning boʻyniga rangli garland (belgi) qoʻyish) marosimini qildi. Bularning hammasi Zulqaʼdaning yigirma beshida boʻldi. U zot Zulhijjaning toʻrtida Makkaga yetib kelganda, Kaʼbani tavof qildi va Safo bilan Marva orasida (saʼy) qildi. U zotda badana (qurbonlik tuya) boʻlgani va unga garland qoʻygani uchun, u zot ehromidan chiqmadilar. U zot Makkaning eng baland joylariga — Hujun yaqiniga — bordilar va u zot haj uchun ehromda edilar hamda — to Arafadan qaytgunlarigacha — Kaʼbani tavof qilgandan keyin (boshqa) uning yaqiniga bormadilar. Soʻng u zot sahobalarini — Kaʼbani tavof qilishga, soʻng Safo bilan Marva tavofiga (saʼyga), soʻng sochlarini qisqartirishga va ehromidan chiqishga — buyurdilar. Bu — faqat budn (qurbonlik tuya)ga garland qoʻymagan kishilar uchun (edi). Zavjalari (xotinlari) yonida boʻlganlarga — ular bilan (yaqinlik) qilish ruxsat etildi; shuningdek, atir va (oddiy) kiyimlar ham ularga halol boʻldi.Абдуллоҳ ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ саҳобалари билан — сочларини тараб, мой сургач ва икки (бўлак) эҳром матоси (уст ва бел ўраш) кийган ҳолда — Мадинадан йўлга чиқдилар. У зот ҳеч кимни — заъфарон билан бўялган (кийим)дан бошқа — ҳар қандай матони кийишдан қайтармадилар; чунки у (заъфарон) терида (хушбўй) ҳид қолдириши мумкин. Бас, эрта тонгда Пайғамбар ﷺ Зулҳулайфада ўз уловига миндилар ва йўлга тушдилар — то Байдўга етиб келгунларигача; у ерда у зот ва саҳобалари талбия айтди, сўнг ‹тақлид› (яъни қурбонлик туялар (будн)нинг бўйнига рангли гарланд (белги) қўйиш) маросимини қилди. Буларнинг ҳаммаси Зулқаъданинг йигирма бешида бўлди. У зот Зулҳижжанинг тўртида Маккага етиб келганда, Каъбани тавоф қилди ва Сафо билан Марва орасида (саъй) қилди. У зотда бадана (қурбонлик туя) бўлгани ва унга гарланд қўйгани учун, у зот эҳромидан чиқмадилар. У зот Макканинг энг баланд жойларига — Ҳужун яқинига — бордилар ва у зот ҳаж учун эҳромда эдилар ҳамда — то Арафадан қайтгунларигача — Каъбани тавоф қилгандан кейин (бошқа) унинг яқинига бормадилар. Сўнг у зот саҳобаларини — Каъбани тавоф қилишга, сўнг Сафо билан Марва тавофига (саъйга), сўнг сочларини қисқартиришга ва эҳромидан чиқишга — буюрдилар. Бу — фақат будн (қурбонлик туя)га гарланд қўймаган кишилар учун (эди). Завжалари (хотинлари) ёнида бўлганларга — улар билан (яқинлик) қилиш рухсат этилди; шунингдек, атир ва (оддий) кийимлар ҳам уларга ҳалол бўлди.