حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْحَجَّاجِ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ عِيَاضٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا خَرَجَ إِلَى مَكَّةَ يُصَلِّي فِي مَسْجِدِ الشَّجَرَةِ، وَإِذَا رَجَعَ صَلَّى بِذِي الْحُلَيْفَةِ بِبَطْنِ الْوَادِي وَبَاتَ حَتَّى يُصْبِحَ.
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ Makkaga (qaray) joʻnagan har safar, Shajara masjidida namoz oʻqir; (Madinaga) qaytishda esa, Zulhulayfadagi vodiyning oʻrtasida namoz oʻqir va u yerda tonggacha tunar edilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ Маккага (қарай) жўнаган ҳар сафар, Шажара масжидида намоз ўқир; (Мадинага) қайтишда эса, Зулҳулайфадаги водийнинг ўртасида намоз ўқир ва у ерда тонггача тунар эдилар.