حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ امْرَأَةً، مِنْ جُهَيْنَةَ جَاءَتْ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ إِنَّ أُمِّي نَذَرَتْ أَنْ تَحُجَّ، فَلَمْ تَحُجَّ حَتَّى مَاتَتْ أَفَأَحُجُّ عَنْهَا قَالَ " نَعَمْ. حُجِّي عَنْهَا، أَرَأَيْتِ لَوْ كَانَ عَلَى أُمِّكِ دَيْنٌ أَكُنْتِ قَاضِيَةً اقْضُوا اللَّهَ، فَاللَّهُ أَحَقُّ بِالْوَفَاءِ ".
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Juhayna (qabilasi)dan bir ayol Paygʻambar ﷺ ning oldiga kelib: «Onam haj qilishga nazr qilgan edi, lekin u — haj qilishdan oldin — vafot etdi. Men onam nomidan haj qilsam (boʻladimi)?» — dedi. Paygʻambar ﷺ: «Uning nomidan haj qil. Aytib ber-chi, agar onangning qarzi boʻlganda, uni toʻlar miding (yoki toʻlamas miding)? Bas, Allohning qarzini toʻla — chunki Alloh (qarzning) toʻlanishiga koʻproq haqlidir», — dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Жуҳайна (қабиласи)дан бир аёл Пайғамбар ﷺ нинг олдига келиб: «Онам ҳаж қилишга назр қилган эди, лекин у — ҳаж қилишдан олдин — вафот этди. Мен онам номидан ҳаж қилсам (бўладими)?» — деди. Пайғамбар ﷺ: «Унинг номидан ҳаж қил. Айтиб бер-чи, агар онангнинг қарзи бўлганда, уни тўлар мидинг (ёки тўламас мидинг)? Бас, Аллоҳнинг қарзини тўла — чунки Аллоҳ (қарзнинг) тўланишига кўпроқ ҳақлидир», — дедилар.