حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي سَلَمَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ جَاءَتِ امْرَأَةٌ مِنْ خَثْعَمَ، عَامَ حَجَّةِ الْوَدَاعِ، قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ فَرِيضَةَ اللَّهِ عَلَى عِبَادِهِ فِي الْحَجِّ أَدْرَكَتْ أَبِي شَيْخًا كَبِيرًا، لاَ يَسْتَطِيعُ أَنْ يَسْتَوِيَ عَلَى الرَّاحِلَةِ فَهَلْ يَقْضِي عَنْهُ أَنْ أَحُجَّ عَنْهُ قَالَ " نَعَمْ ".
Abdulloh ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Fazl Paygʻambar ﷺ ning ortida (tuyada) minib borar edi va Xasʼam (qabilasi)dan bir ayol keldi. Fazl unga qaray boshladi va u (ayol) ham unga qaradi. Paygʻambar ﷺ Fazlning yuzini boshqa tomonga burdilar. U (ayol): «Otam(ning zimmasi)ga Allohning farz qilgan haji vojib boʻlib qoldi, lekin u juda keksa va ulovda mahkam oʻtira olmaydi. Men uning nomidan haj qilsam (boʻladimi)?» — dedi. Paygʻambar ﷺ ‹ha› (deb javob berdilar). Bu — Paygʻambar ﷺ ning Vidoʼ hajida boʻldi.Абдуллоҳ ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Фазл Пайғамбар ﷺ нинг ортида (туяда) миниб борар эди ва Хасъам (қабиласи)дан бир аёл келди. Фазл унга қарай бошлади ва у (аёл) ҳам унга қаради. Пайғамбар ﷺ Фазлнинг юзини бошқа томонга бурдилар. У (аёл): «Отам(нинг зиммаси)га Аллоҳнинг фарз қилган ҳажи вожиб бўлиб қолди, лекин у жуда кекса ва уловда маҳкам ўтира олмайди. Мен унинг номидан ҳаж қилсам (бўладими)?» — деди. Пайғамбар ﷺ ‹ҳа› (деб жавоб бердилар). Бу — Пайғамбар ﷺ нинг Видў ҳажида бўлди.