Muhammad ibn Amr al-Aslamiy (otasi Hamzadan) rivoyat qiladi: Umar (roziyallohu anhu) uni (Hamzani) sadaqa (zakot) yigʻuvchi (qilib) joʻnatdi. Bir kishi oʻz xotinining choriyasi (kanizi) bilan zino qilgan edi. Hamza zinokor uchun (shaxsiy) kafillar oldi — to ular Umar oldiga kelguncha. Umar zinokorni bir yuz darra (kaltak) bilan urgan (jazolagan) edi. Umar ularning (zinokor allaqachon jazolangan degan) daʼvosini tasdiqladi va uni — (hukmni) bilmagani (johilligi) sababli — kechirdi. Jarir va Ashʼas — Ibn Masʼudga murtadlar (Islomni qabul qilgandan keyin kofir boʻlganlar) haqida: «Ularni tavbaga (chaqir) va ular uchun (shaxsiy) kafillar ol», — dedi. Ular tavba qildi va ularning qarindoshlari ular uchun kafil boʻldi. Hammodga koʻra: agar kishi boshqa bir kishi uchun kafil boʻlsa va oʻsha kishi vafot etsa, kafil — masʼuliyatdan ozod boʻladi. Hakamga koʻra: uning masʼuliyati davom etadi.Муҳаммад ибн Амр ал-Асламий (отаси Ҳамзадан) ривоят қилади: Умар (розияллоҳу анҳу) уни (Ҳамзани) садақа (закот) йиғувчи (қилиб) жўнатди. Бир киши ўз хотинининг чорияси (канизи) билан зино қилган эди. Ҳамза зинокор учун (шахсий) кафиллар олди — то улар Умар олдига келгунча. Умар зинокорни бир юз дарра (калтак) билан урган (жазолаган) эди. Умар уларнинг (зинокор аллақачон жазоланган деган) даъвосини тасдиқлади ва уни — (ҳукмни) билмагани (жоҳиллиги) сабабли — кечирди. Жарир ва Ашъас — Ибн Масъудга муртадлар (Исломни қабул қилгандан кейин кофир бўлганлар) ҳақида: «Уларни тавбага (чақир) ва улар учун (шахсий) кафиллар ол», — деди. Улар тавба қилди ва уларнинг қариндошлари улар учун кафил бўлди. Ҳаммодга кўра: агар киши бошқа бир киши учун кафил бўлса ва ўша киши вафот эца, кафил — масъулиятдан озод бўлади. Ҳакамга кўра: унинг масъулияти давом этади.