Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Bani Isroildan bir kishi boshqa bir isroillikdan — unga bir ming dinor qarz berishni — soʻradi. Ikkinchi kishi guvohlar (boʻlishini) talab qildi. Birinchisi: ‹Guvoh sifatida Alloh kifoya›, — deb javob berdi. Ikkinchisi: ‹Men kafil (boʻlishini) xohlayman›, — dedi. Birinchisi: ‹Kafil sifatida Alloh kifoya›, — deb javob berdi. Ikkinchisi: ‹Sen rost aytding›, — dedi va unga maʼlum bir muddatga (qarzni) berdi. Qarzdor dengiz orqali (safarga) ketdi. U oʻz ishini tugatgach, qarzni toʻlash vaqtiga yetib kelish uchun bir ulov (kema) izladi, lekin (hech narsa) topa olmadi. Bas, u bir yogʻoch (boʻlak) olib, unda teshik qildi va unga bir ming dinor hamda qarz beruvchiga (atalgan) bir maktub soldi, soʻng teshikni mahkam berkitdi. U yogʻochni dengizga olib borib: ‹Allohim! Sen yaxshi bilasanki, men falon kishidan bir ming dinor qarz oldim. U mendan kafil soʻradi va men — Allohning kafilligi kifoya, — dedim hamda u Sening kafilligingga rozi boʻldi. Soʻng u guvoh soʻradi va men — Alloh guvoh sifatida kifoya, — dedim hamda u Seni guvoh sifatida qabul qildi. Albatta, men uning pulini toʻlash uchun bir ulov topishga harakat qildim, lekin topa olmadim; bas, men bu pulni Senga topshiraman›, — dedi. Shunday deb, u yogʻochni dengizga uloqtirdi — to u (suvda) uzoqqa ketguncha — soʻng u ketdi. Shu bilan birga, u qarz beruvchining yurtiga yetib borish uchun ulov izlashni davom etdi. Bir kun qarz beruvchi — oʻz pulini olib keladigan kema keldimi, deb — uyidan (sohilga) chiqdi va toʻsatdan oʻz puli solingan yogʻochni koʻrib qoldi. U uni — olov (yoqish) uchun — uyiga olib bordi. U uni arralaganda, ichidan oʻz pulini va maktubni topdi. Bir ozdan soʻng qarzdor — bir ming dinor olib — kelib: ‹Allohga qasamki, men senga pulingni keltirish uchun bir kema (topishga) qattiq harakat qildim, lekin men kelgan mana shu (kema)dan oldin — boshqa biror (kema) topa olmadim›, — dedi. Qarz beruvchi: ‹Sen menga biror narsa joʻnatdingmi?› — deb soʻradi. Qarzdor: ‹Men senga — mana shu kelgan kemadan boshqa — biror kema topa olmadim, deb aytdim-ku›, — dedi. Qarz beruvchi: ‹Alloh sen yogʻochda joʻnatgan pulingni sening nomingdan (menga) yetkazdi. Bas, sen oʻz bir ming dinoringni ol va toʻgʻri yoʻlda (rozilik bilan) ket›, — dedi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Бани Исроилдан бир киши бошқа бир исроилликдан — унга бир минг динор қарз беришни — сўради. Иккинчи киши гувоҳлар (бўлишини) талаб қилди. Биринчиси: ‹Гувоҳ сифатида Аллоҳ кифоя›, — деб жавоб берди. Иккинчиси: ‹Мен кафил (бўлишини) хоҳлайман›, — деди. Биринчиси: ‹Кафил сифатида Аллоҳ кифоя›, — деб жавоб берди. Иккинчиси: ‹Сен рост айтдинг›, — деди ва унга маълум бир муддатга (қарзни) берди. Қарздор денгиз орқали (сафарга) кетди. У ўз ишини тугатгач, қарзни тўлаш вақтига етиб келиш учун бир улов (кема) излади, лекин (ҳеч нарса) топа олмади. Бас, у бир ёғоч (бўлак) олиб, унда тешик қилди ва унга бир минг динор ҳамда қарз берувчига (аталган) бир мактуб солди, сўнг тешикни маҳкам беркитди. У ёғочни денгизга олиб бориб: ‹Аллоҳим! Сен яхши биласанки, мен фалон кишидан бир минг динор қарз олдим. У мендан кафил сўради ва мен — Аллоҳнинг кафиллиги кифоя, — дедим ҳамда у Сенинг кафиллигингга рози бўлди. Сўнг у гувоҳ сўради ва мен — Аллоҳ гувоҳ сифатида кифоя, — дедим ҳамда у Сени гувоҳ сифатида қабул қилди. Албатта, мен унинг пулини тўлаш учун бир улов топишга ҳаракат қилдим, лекин топа олмадим; бас, мен бу пулни Сенга топшираман›, — деди. Шундай деб, у ёғочни денгизга улоқтирди — то у (сувда) узоққа кетгунча — сўнг у кетди. Шу билан бирга, у қарз берувчининг юртига етиб бориш учун улов излашни давом этди. Бир кун қарз берувчи — ўз пулини олиб келадиган кема келдими, деб — уйидан (соҳилга) чиқди ва тўсатдан ўз пули солинган ёғочни кўриб қолди. У уни — олов (ёқиш) учун — уйига олиб борди. У уни арралаганда, ичидан ўз пулини ва мактубни топди. Бир оздан сўнг қарздор — бир минг динор олиб — келиб: ‹Аллоҳга қасамки, мен сенга пулингни келтириш учун бир кема (топишга) қаттиқ ҳаракат қилдим, лекин мен келган мана шу (кема)дан олдин — бошқа бирор (кема) топа олмадим›, — деди. Қарз берувчи: ‹Сен менга бирор нарса жўнатдингми?› — деб сўради. Қарздор: ‹Мен сенга — мана шу келган кемадан бошқа — бирор кема топа олмадим, деб айтдим-ку›, — деди. Қарз берувчи: ‹Аллоҳ сен ёғочда жўнатган пулингни сенинг номингдан (менга) етказди. Бас, сен ўз бир минг динорингни ол ва тўғри йўлда (розилик билан) кет›, — деди», — дедилар.