حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ خَالِدٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِلاَلٍ، عَنْ نُعَيْمٍ الْمُجْمِرِ، قَالَ رَقِيتُ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ عَلَى ظَهْرِ الْمَسْجِدِ، فَتَوَضَّأَ فَقَالَ إِنِّي سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ أُمَّتِي يُدْعَوْنَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ غُرًّا مُحَجَّلِينَ مِنْ آثَارِ الْوُضُوءِ، فَمَنِ اسْتَطَاعَ مِنْكُمْ أَنْ يُطِيلَ غُرَّتَهُ فَلْيَفْعَلْ ".
Nuaym al-Mujmir rivoyat qiladi: Bir kuni men Abu Hurayra bilan masjid tomiga chiqdim. U tahorat olib: «Men Paygʻambar ﷺ ning shunday deyayotganlarini eshitganman: ‹Qiyomat kuni mening ummatim tahorat izidan (yuz va aʼzolari nurlanib) gʻurran muhajjalun deb chaqiriladi. Kim oʻz nurini koʻpaytira olsa, koʻpaytirsin (yaʼni tahoratni mukammal qilsin)›», — dedi.Нуайм ал-Мужмир ривоят қилади: Бир куни мен Абу Ҳурайра билан масжид томига чиқдим. У таҳорат олиб: «Мен Пайғамбар ﷺ нинг шундай деяётганларини эшитганман: ‹Қиёмат куни менинг умматим таҳорат изидан (юз ва аъзолари нурланиб) ғурран муҳажжалун деб чақирилади. Ким ўз нурини кўпайтира олса, кўпайтирсин (яъни таҳоратни мукаммал қилсин)›», — деди.