حَدَّثَنَا مَحْمُودٌ، أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ أَبِي حَصِينٍ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْمَعْدِنُ جُبَارٌ، وَالْبِئْرُ جُبَارٌ، وَالْعَجْمَاءُ جُبَارٌ، وَفِي الرِّكَازِ الْخُمُسُ ".
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ: «Agar kishi konda yoki quduqda (tasodifan) oʻlsa, yoki bir hayvon (tomonidan) oʻldirilsa, (buning uchun) hech qanday xun (qon puli) (toʻlanmaydi); va kim oʻz yerida xazina topsa, uning beshdan birini (davlatga) berishi (kerak)», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Агар киши конда ёки қудуқда (тасодифан) ўлса, ёки бир ҳайвон (томонидан) ўлдирилса, (бунинг учун) ҳеч қандай хун (қон пули) (тўланмайди); ва ким ўз ерида хазина топса, унинг бешдан бирини (давлатга) бериши (керак)», — дедилар.