Ummu Salama (roziyallohu anho) — Paygʻambar ﷺ ning zavjasi — rivoyat qiladi: Allohning Rasuli ﷺ oʻz hujrasi eshigi oldida baʼzi odamlarning janjallashayotganini eshitdi. U zot (tashqariga) chiqdi va: «Men faqat bir inson(man) va menga daʼvogarlar (oʻz muammolarini hal qildirishga) keladi; ehtimol, sizlardan biri boshqasidan koʻra oʻz daʼvosini ravshanroq (chiroyliroq) bayon qilar va men uni rost deb oʻylab, uning foydasiga hukm qilar(man). Bas, agar men bir musulmonning haqini — xato bilan — boshqasiga bersam, u — albatta, (doʻzax) oʻtining bir boʻlagi(dir); u (haqni) olish yoki (undan) voz kechish ixtiyoriga ega(dir)», — dedilar.Умму Салама (розияллоҳу анҳо) — Пайғамбар ﷺ нинг завжаси — ривоят қилади: Аллоҳнинг Расули ﷺ ўз ҳужраси эшиги олдида баъзи одамларнинг жанжаллашаётганини эшитди. У зот (ташқарига) чиқди ва: «Мен фақат бир инсон(ман) ва менга даъвогарлар (ўз муаммоларини ҳал қилдиришга) келади; эҳтимол, сизлардан бири бошқасидан кўра ўз даъвосини равшанроқ (чиройлироқ) баён қилар ва мен уни рост деб ўйлаб, унинг фойдасига ҳукм қилар(ман). Бас, агар мен бир мусулмоннинг ҳақини — хато билан — бошқасига берсам, у — албатта, (дўзах) ўтининг бир бўлаги(дир); у (ҳақни) олиш ёки (ундан) воз кечиш ихтиёрига эга(дир)», — дедилар.