Misvar ibn Maxrama va Marvon (roziyallohu anhum)dan rivoyat qilinadi: Havozin qabilasining vakillari Paygʻambar ﷺ ning oldiga kelganda, u zot odamlar orasida (oʻrnidan) turib, Allohga — U loyiq boʻlgan (hamd) bilan — hamd aytdi va (Uni) ulugʻladi hamda: «Soʻngra: Birodaringiz bizning oldimizga tavba qilib keldi va men ularga asirlarini qaytarishni maʼqul koʻraman; bas, sizlardan kim buni (oʻz) marhamati (sifatida) qilishni xohlasa, uni qilsin; va sizlardan kim — Alloh bizga beradigan dastlabki fay (oʻlja)dan biz unga oʻz haqini berguncha — oʻz ulushiga yopishib turishni xohlasa, (u shunday qilsin)», — dedilar. Odamlar: «Biz buni (asirlarni qaytarishni) — siz uchun (oʻz) marhamatimiz (sifatida) — rozilik bilan qilamiz», — deb javob berdi.Мисвар ибн Махрама ва Марвон (розияллоҳу анҳум)дан ривоят қилинади: Ҳавозин қабиласининг вакиллари Пайғамбар ﷺ нинг олдига келганда, у зот одамлар орасида (ўрнидан) туриб, Аллоҳга — У лойиқ бўлган (ҳамд) билан — ҳамд айтди ва (Уни) улуғлади ҳамда: «Сўнгра: Биродарингиз бизнинг олдимизга тавба қилиб келди ва мен уларга асирларини қайтаришни маъқул кўраман; бас, сизлардан ким буни (ўз) марҳамати (сифатида) қилишни хоҳласа, уни қилсин; ва сизлардан ким — Аллоҳ бизга берадиган дастлабки фай (ўлжа)дан биз унга ўз ҳақини бергунча — ўз улушига ёпишиб туришни хоҳласа, (у шундай қилсин)», — дедилар. Одамлар: «Биз буни (асирларни қайтаришни) — сиз учун (ўз) марҳаматимиз (сифатида) — розилик билан қиламиз», — деб жавоб берди.