حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الأَنْصَارِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى ابْنَةِ مِلْحَانَ فَاتَّكَأَ عِنْدَهَا، ثُمَّ ضَحِكَ فَقَالَتْ لِمَ تَضْحَكُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ " نَاسٌ مِنْ أُمَّتِي يَرْكَبُونَ الْبَحْرَ الأَخْضَرَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ، مَثَلُهُمْ مَثَلُ الْمُلُوكِ عَلَى الأَسِرَّةِ ". فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ، ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ. قَالَ " اللَّهُمَّ اجْعَلْهَا مِنْهُمْ ". ثُمَّ عَادَ فَضَحِكَ، فَقَالَتْ لَهُ مِثْلَ أَوْ مِمَّ ذَلِكَ فَقَالَ لَهَا مِثْلَ ذَلِكَ، فَقَالَتِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ. قَالَ " أَنْتِ مِنَ الأَوَّلِينَ، وَلَسْتِ مِنَ الآخِرِينَ ". قَالَ قَالَ أَنَسٌ فَتَزَوَّجَتْ عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ، فَرَكِبَتِ الْبَحْرَ مَعَ بِنْتِ قَرَظَةَ، فَلَمَّا قَفَلَتْ رَكِبَتْ دَابَّتَهَا فَوَقَصَتْ بِهَا، فَسَقَطَتْ عَنْهَا فَمَاتَتْ.
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ Milhonning qizining oldiga borib, u yerda yonboshlab (uxlab) yotdi, soʻng tabassum qilib (uygʻondi). U (ayol): «Yo Rasululloh! Sizni nima kuldiryapti?» — deb soʻradi. U zot: «(Tushimda) ummatimdan baʼzilari yashil dengizda Alloh yoʻlida (kemada) suzayotgan — taxtlar ustidagi podshohlarga oʻxshagan holda — (koʻrindi)», — dedi. U: «Yo Rasululloh! Meni ulardan biri qilishini Allohdan soʻrang», — dedi. U zot: «Allohim! Uni ulardan biri qil», — dedi. Soʻng u zot (yana uxlab, uygʻonib) tabassum qildi. U (ayol) undan xuddi shu savolni soʻradi va u zot xuddi shu javobni berdi. U: «Meni ulardan biri qilishini Allohdan soʻrang», — dedi. U zot: «Sen ularning birinchi guruhidan boʻlasan; sen oxirgilaridan boʻlmaysan», — dedi. Keyinchalik u Ubada ibn Somitga turmushga chiqdi va soʻng — Muoviyaning xotini bint Qaraza bilan — dengizda (jihod uchun) suzdi. U qaytganda, oʻz uloviga mindi va u (ulov) uni yiqitib, boʻynini sindirdi va u yiqilishi bilan vafot etdi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ Милҳоннинг қизининг олдига бориб, у ерда ёнбошлаб (ухлаб) ётди, сўнг табассум қилиб (уйғонди). У (аёл): «Ё Расулуллоҳ! Сизни нима кулдиряпти?» — деб сўради. У зот: «(Тушимда) умматимдан баъзилари яшил денгизда Аллоҳ йўлида (кемада) сузаётган — тахтлар устидаги подшоҳларга ўхшаган ҳолда — (кўринди)», — деди. У: «Ё Расулуллоҳ! Мени улардан бири қилишини Аллоҳдан сўранг», — деди. У зот: «Аллоҳим! Уни улардан бири қил», — деди. Сўнг у зот (яна ухлаб, уйғониб) табассум қилди. У (аёл) ундан худди шу саволни сўради ва у зот худди шу жавобни берди. У: «Мени улардан бири қилишини Аллоҳдан сўранг», — деди. У зот: «Сен уларнинг биринчи гуруҳидан бўласан; сен охиргиларидан бўлмайсан», — деди. Кейинчалик у Убада ибн Сомитга турмушга чиқди ва сўнг — Муовиянинг хотини бинт Қараза билан — денгизда (жиҳод учун) сузди. У қайтганда, ўз уловига минди ва у (улов) уни йиқитиб, бўйнини синдирди ва у йиқилиши билан вафот этди.