Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Dinor va dirham, qatifa va xamisaning quli halok boʻlsin — chunki unga bu narsalar berilsa, u rozi boʻladi; berilmasa, norozi boʻladi. Bunday kishi halok boʻlsin va (orqasiga) qaytsin (umidsizlikka tushsin); va agar unga bir tikan sanchilsa, uni chiqarib oladigan birovni topmasin. Jannat — Alloh yoʻlida jihod qilish uchun otining jilovini ushlab, sochi toʻzgʻigan va oyoqlari changga belangan kishi uchun(dir): agar u (qoʻshinning) old qismiga tayinlansa, u oʻzining qoʻriqchilik vazifasidan mutlaqo mamnun (boʻladi); agar (qoʻshinning) orqa qismiga tayinlansa, u (ham) oʻz vazifasini mamnunlik bilan qabul qiladi; (u shu qadar sodda va kamtarinki) agar u ruxsat soʻrasa, unga ruxsat berilmaydi; agar u shafoat (vositachilik) qilsa, uning shafoati qabul qilinmaydi», — dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Динор ва дирҳам, қатифа ва хамисанинг қули ҳалок бўлсин — чунки унга бу нарсалар берилса, у рози бўлади; берилмаса, норози бўлади. Бундай киши ҳалок бўлсин ва (орқасига) қайцин (умидсизликка тушсин); ва агар унга бир тикан санчилса, уни чиқариб оладиган бировни топмасин. Жаннат — Аллоҳ йўлида жиҳод қилиш учун отининг жиловини ушлаб, сочи тўзғиган ва оёқлари чангга беланган киши учун(дир): агар у (қўшиннинг) олд қисмига тайинланса, у ўзининг қўриқчилик вазифасидан мутлақо мамнун (бўлади); агар (қўшиннинг) орқа қисмига тайинланса, у (ҳам) ўз вазифасини мамнунлик билан қабул қилади; (у шу қадар содда ва камтаринки) агар у рухсат сўраса, унга рухсат берилмайди; агар у шафоат (воситачилик) қилса, унинг шафоати қабул қилинмайди», — деди.