(Abdulloh ibn Umar otasi Umardan rivoyat qiladi:) U (Umar) uyda qoʻrqqan holda ekanida, oldiga Os ibn Voil as-Sahmiy Abu Amr keldi — ustida hibara (yoʻl-yoʻl) hulla va ipak bilan hoshiyalangan koʻylak bor edi; u Bani Sahmdan edi, ular johiliyatda bizning ittifoqchilarimiz edi. U unga: «Senga nima boʻldi?» dedi. (Umar:) «Sening qavming, agar islom qabul qilsam, meni oʻldirishlarini gumon qilmoqda», dedi. (Os:) «Senga (ularning) yoʻli yoʻq (sen omonsan)», dedi. U buni aytgach, men omon boʻldim. Os chiqib, odamlarga yoʻliqdi — vodiy ular bilan toʻlib (oqib) ketgan edi. U: «Qayoqqa (bormoqchisiz)?» dedi. Ular: «(Dindan) chiqqan (saboʼ qilgan) mana bu Ibn Xattobni (istaymiz)», deyishdi. U: «Unga (boradigan) yoʻl yoʻq (unga teginib boʻlmaydi)», dedi. Shunda odamlar (orqaga) qaytib ketdilar.(Абдуллоҳ ибн Умар отаси Умардан ривоят қилади:) У (Умар) уйда қўрққан ҳолда эканида, олдига Ос ибн Воил ас-Саҳмий Абу Амр келди — устида ҳибара (йўл-йўл) ҳулла ва ипак билан ҳошияланган кўйлак бор эди; у Бани Саҳмдан эди, улар жоҳилиятда бизнинг иттифоқчиларимиз эди. У унга: «Сенга нима бўлди?» деди. (Умар:) «Сенинг қавминг, агар ислом қабул қилсам, мени ўлдиришларини гумон қилмоқда», деди. (Ос:) «Сенга (уларнинг) йўли йўқ (сен омонсан)», деди. У буни айтгач, мен омон бўлдим. Ос чиқиб, одамларга йўлиқди — водий улар билан тўлиб (оқиб) кетган эди. У: «Қаёққа (бормоқчисиз)?» деди. Улар: «(Диндан) чиққан (сабў қилган) мана бу Ибн Хаттобни (истаймиз)», дейишди. У: «Унга (борадиган) йўл йўқ (унга тегиниб бўлмайди)», деди. Шунда одамлар (орқага) қайтиб кетдилар.