حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ اسْتَقْبَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الْكَعْبَةَ فَدَعَا عَلَى نَفَرٍ مِنْ قُرَيْشٍ، عَلَى شَيْبَةَ بْنِ رَبِيعَةَ، وَعُتْبَةَ بْنِ رَبِيعَةَ وَالْوَلِيدِ بْنِ عُتْبَةَ، وَأَبِي جَهْلِ بْنِ هِشَامٍ. فَأَشْهَدُ بِاللَّهِ لَقَدْ رَأَيْتُهُمْ صَرْعَى، قَدْ غَيَّرَتْهُمُ الشَّمْسُ، وَكَانَ يَوْمًا حَارًّا.
Paygʻambar ﷺ Kaʼbaga roʻbaroʻ boʻlib, Qurayshdan bir necha kishiga — Shayba ibn Robiʼa, Utba ibn Robiʼa, Valid ibn Utba va Abu Jahl ibn Hishomga (qarshi) duo qildilar. Allohga qasamki, men ularni (Badrda) yiqilgan (oʻlik) holda koʻrdim, quyosh ularni oʻzgartirgan (chiritgan) edi — u issiq kun edi.Пайғамбар ﷺ Каъбага рўбарў бўлиб, Қурайшдан бир неча кишига — Шайба ибн Робиъа, Утба ибн Робиъа, Валид ибн Утба ва Абу Жаҳл ибн Ҳишомга (қарши) дуо қилдилар. Аллоҳга қасамки, мен уларни (Бадрда) йиқилган (ўлик) ҳолда кўрдим, қуёш уларни ўзгартирган (чиритган) эди — у иссиқ кун эди.