حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا حَاتِمٌ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي عُبَيْدٍ، عَنْ سَلَمَةَ، رضى الله عنه قَالَ كَانَ عَلِيٌّ ـ رضى الله عنه ـ تَخَلَّفَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي خَيْبَرَ، وَكَانَ رَمِدًا فَقَالَ أَنَا أَتَخَلَّفُ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَلَحِقَ، فَلَمَّا بِتْنَا اللَّيْلَةَ الَّتِي فُتِحَتْ قَالَ " لأُعْطِيَنَّ الرَّايَةَ غَدًا ـ أَوْ لَيَأْخُذَنَّ الرَّايَةَ غَدًا ـ رَجُلٌ يُحِبُّهُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ، يُفْتَحُ عَلَيْهِ ". فَنَحْنُ نَرْجُوهَا فَقِيلَ هَذَا عَلِيٌّ، فَأَعْطَاهُ فَفُتِحَ عَلَيْهِ.
(Salama aytdi:) Ali (roziyallohu anhu) Paygʻambar ﷺdan Xaybarda (ortda) qoluvchi (kasal) edi — uning koʻzi ogʻrirdi (ramad). U: «Men Paygʻambar ﷺdan ortda qolamanmi?!» dedi va (u zotga) yetib oldi. (Xaybar) fath qilingan kechani oʻtkazganimizda, u zot: «Ertaga bayroqni — yoki: ertaga bayroqni Alloh va Rasuli sevadigan bir kishi oladi (men beraman); unga (Xaybar) fath qilinadi», dedilar. Biz uni (har birimiz) umid qilardik. ‹Mana, Ali (keldi)› deyildi. U zot unga (bayroqni) berdilar, unga (Xaybar) fath qilindi.(Салама айтди:) Али (розияллоҳу анҳу) Пайғамбар ﷺдан Хайбарда (ортда) қолувчи (касал) эди — унинг кўзи оғрирди (рамад). У: «Мен Пайғамбар ﷺдан ортда қоламанми?!» деди ва (у зотга) етиб олди. (Хайбар) фатҳ қилинган кечани ўтказганимизда, у зот: «Эртага байроқни — ёки: эртага байроқни Аллоҳ ва Расули севадиган бир киши олади (мен бераман); унга (Хайбар) фатҳ қилинади», дедилар. Биз уни (ҳар биримиз) умид қилардик. ‹Мана, Али (келди)› дейилди. У зот унга (байроқни) бердилар, унга (Хайбар) фатҳ қилинди.