حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ حَفْصَةَ بِنْتِ سِيرِينَ، عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ بَايَعْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَرَأَ عَلَيْنَا [quran sura="60" aya_start="12" aya_end="12"]{أَنْ لاَ يُشْرِكْنَ بِاللَّهِ شَيْئًا} وَنَهَانَا عَنِ النِّيَاحَةِ، فَقَبَضَتِ امْرَأَةٌ يَدَهَا فَقَالَتْ أَسْعَدَتْنِي فُلاَنَةُ أُرِيدُ أَنْ أَجْزِيَهَا. فَمَا قَالَ لَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم شَيْئًا فَانْطَلَقَتْ وَرَجَعَتْ فَبَايَعَهَا.
(Ummu Atiyya (roziyallohu anho) aytdi:) Biz Rasululloh ﷺga bayʼat berdik; u zot bizga ‹Allohga hech narsani sherik qilmaslik (ustida)› (Mumtahana surasi, 12) (oyatini) oʻqidilar va bizni nievha (oʻ likka yigʻ i-sigʻ i bilan dod solish)dan qaytardilar. Shunda bir ayol qoʻ lini tortdi (yigʻ ib oldi) va: «Falon (ayol) menga (yigʻ ida) yordam bergan edi; men unga (xizmatini) qaytarishni (xohlayman)», dedi. Paygʻambar ﷺ unga hech narsa demadilar; u (ayol) ketdi va (soʻng) qaytdi; u zot uni (qabul qilib) bayʼat oldilar.(Умму Атийя (розияллоҳу анҳо) айтди:) Биз Расулуллоҳ ﷺга байъат бердик; у зот бизга ‹Аллоҳга ҳеч нарсани шерик қилмаслик (устида)› (Мумтаҳана сураси, 12) (оятини) ўқидилар ва бизни ниэвҳа (ў ликка йиғ и-сиғ и билан дод солиш)дан қайтардилар. Шунда бир аёл қў лини тортди (йиғ иб олди) ва: «Фалон (аёл) менга (йиғ ида) ёрдам берган эди; мен унга (хизматини) қайтаришни (хоҳлайман)», деди. Пайғамбар ﷺ унга ҳеч нарса демадилар; у (аёл) кетди ва (сўнг) қайтди; у зот уни (қабул қилиб) байъат олдилар.