حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ اللَّهَ، تَعَالَى تَابَعَ عَلَى رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم قَبْلَ وَفَاتِهِ حَتَّى تَوَفَّاهُ أَكْثَرَ مَا كَانَ الْوَحْىُ، ثُمَّ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعْدُ.
(Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) xabar berdi)ki, Alloh taolo oʻ z Rasuliga ﷺ — u zotning vafotidan oldin, vafot etguncha — vahyni ketma-ket (koʻ p) nozil qildi, hatto vahy eng koʻ p boʻ lgan (payti) edi; soʻng Rasululloh ﷺ undan keyin vafot etdilar.(Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) хабар берди)ки, Аллоҳ таоло ў з Расулига ﷺ — у зотнинг вафотидан олдин, вафот этгунча — ваҳйни кетма-кет (кў п) нозил қилди, ҳатто ваҳй энг кў п бў лган (пайти) эди; сўнг Расулуллоҳ ﷺ ундан кейин вафот этдилар.