حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ عَمْرٌو سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ، قَالَ سَأَلْتُ ابْنَ عُمَرَ عَنِ الْمُتَلاَعِنَيْنِ،، فَقَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِلْمُتَلاَعِنَيْنِ " حِسَابُكُمَا عَلَى اللَّهِ أَحَدُكُمَا كَاذِبٌ، لاَ سَبِيلَ لَكَ عَلَيْهَا ". قَالَ مَالِي قَالَ " لاَ مَالَ لَكَ، إِنْ كُنْتَ صَدَقْتَ عَلَيْهَا، فَهْوَ بِمَا اسْتَحْلَلْتَ مِنْ فَرْجِهَا، وَإِنْ كُنْتَ كَذَبْتَ عَلَيْهَا، فَذَاكَ أَبْعَدُ لَكَ ". قَالَ سُفْيَانُ حَفِظْتُهُ مِنْ عَمْرٍو. وَقَالَ أَيُّوبُ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ قَالَ قُلْتُ لاِبْنِ عُمَرَ رَجُلٌ لاَعَنَ امْرَأَتَهُ فَقَالَ بِإِصْبَعَيْهِ ـ وَفَرَّقَ سُفْيَانُ بَيْنَ إِصْبَعَيْهِ السَّبَّابَةِ وَالْوُسْطَى ـ فَرَّقَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ أَخَوَىْ بَنِي الْعَجْلاَنِ، وَقَالَ " اللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ فَهَلْ مِنْكُمَا تَائِبٌ ". ثَلاَثَ مَرَّاتٍ. قَالَ سُفْيَانُ حَفِظْتُهُ مِنْ عَمْرٍو وَأَيُّوبَ كَمَا أَخْبَرْتُكَ.
(Saʼid ibn Jubayr aytdi:) Men Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan liʼon qilishuvchilar haqida soʻradim. U: «Paygʻambar ﷺ liʼon qilishuvchilarga: ‹Hisobingiz Allohga (havola); ikkovingizdan biringiz yolgʻonchi; (ey er,) senga uning ustida (qaytarib olishga) yoʻ l yoʻq› dedilar. U: ‹Mening molim (mahrim)-chi?› dedi. U zot: ‹Senga mol yoʻq: agar unga rost (aytgan) boʻ lsang, u (mahr) — sen uning farjini halol qilgan (jimoʼ qilgan) evaziga (ketdi); agar unga yolgʻon (aytgan) boʻ lsang, u (mahr) sendan yanada yiroqroq› dedilar» dedi. (Ayyub — Saʼid ibn Jubayrdan: Men Ibn Umarga: ‹Bir kishi oʻ z xotini bilan liʼon qildi (nima boʻ ladi)?› dedim; u ikki barmogʻ i bilan (ishora qildi) — Sufyon koʻ rsatkich va oʻ rta barmoqlarini ayirdi — ‹Paygʻambar ﷺ Banul-Ajlondan boʻ lgan (er-xotin) ikkovini ajratdilar va: ‹Alloh biladiki, ikkovingizdan biringiz yolgʻonchi; bas, ikkovingizdan tavba qiluvchi bormi?› dedilar — uch marta› dedi.)(Саъид ибн Жубайр айтди:) Мен Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан лиъон қилишувчилар ҳақида сўрадим. У: «Пайғамбар ﷺ лиъон қилишувчиларга: ‹Ҳисобингиз Аллоҳга (ҳавола); икковингиздан бирингиз ёлғончи; (эй эр,) сенга унинг устида (қайтариб олишга) йў л йўқ› дедилар. У: ‹Менинг молим (маҳрим)-чи?› деди. У зот: ‹Сенга мол йўқ: агар унга рост (айтган) бў лсанг, у (маҳр) — сен унинг фаржини ҳалол қилган (жимў қилган) эвазига (кетди); агар унга ёлғон (айтган) бў лсанг, у (маҳр) сендан янада йироқроқ› дедилар» деди. (Айюб — Саъид ибн Жубайрдан: Мен Ибн Умарга: ‹Бир киши ў з хотини билан лиъон қилди (нима бў лади)?› дедим; у икки бармоғ и билан (ишора қилди) — Суфён кў рсаткич ва ў рта бармоқларини айирди — ‹Пайғамбар ﷺ Банул-Ажлондан бў лган (эр-хотин) икковини ажратдилар ва: ‹Аллоҳ биладики, икковингиздан бирингиз ёлғончи; бас, икковингиздан тавба қилувчи борми?› дедилар — уч марта› деди.)