حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ،. وَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي جَعْفَرُ بْنُ عَمْرِو بْنِ أُمَيَّةَ، أَنَّ أَبَاهُ، عَمْرَو بْنَ أُمَيَّةَ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَحْتَزُّ مِنْ كَتِفِ شَاةٍ فِي يَدِهِ، فَدُعِيَ إِلَى الصَّلاَةِ فَأَلْقَاهَا وَالسِّكِّينَ الَّتِي كَانَ يَحْتَزُّ بِهَا، ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى، وَلَمْ يَتَوَضَّأْ.
(Amr ibn Umayya (roziyallohu anhu) xabar berdi)ki, u Rasululloh ﷺ(ning) — qoʻ llaridagi bir qoʻ y kuracha (yelka)sidan (goʻsht) kesayotganlarini — koʻ rdi; (shu payt) namozga chaqirildi; u zot uni va (goʻshtni) kesayotgan pichoqini tashlab, turib, namoz oʻqidilar — tahorat qilmadilar.(Амр ибн Умайя (розияллоҳу анҳу) хабар берди)ки, у Расулуллоҳ ﷺ(нинг) — қў лларидаги бир қў й курача (елка)сидан (гўшт) кесаётганларини — кў рди; (шу пайт) намозга чақирилди; у зот уни ва (гўштни) кесаётган пичоқини ташлаб, туриб, намоз ўқидилар — таҳорат қилмадилар.