(Abu Omir — yoki Abu Molik — al-Ashʼariy (roziyallohu anhu) — Allohga qasamki, u menga yolgʻ on gapirmadi — Paygʻambar ﷺni (shunday) deganlarini eshitdi:) «Mening ummatimdan, albatta, shunday qavmlar boʻ ladiki, ular zino (hir)ni, harir (ipak)ni, xamrni va maʼzif (musiqa asboblari)ni halol sanaydi. Va albatta (baʼzi) qavmlar bir togʻ (alam) yoniga tushadi; (choʻ pon) ularning bir poda (mol)ini olib (kechqurun) keladi; ularga bir (kambagʻ al) — hojati bilan — kelsa, ular: ‹Bizning oldimizga ertaga qayt› deydi. Bas, Alloh ularni kechasi (uxlab yotgan holda) halok qiladi, togʻ (alam)ni (ustiga) qulatadi va boshqalarini — qiyomatgacha — maymun va choʻ chqalar (qilib) almashtiradi (maxsux qiladi)» dedilar.(Абу Омир — ёки Абу Молик — ал-Ашъарий (розияллоҳу анҳу) — Аллоҳга қасамки, у менга ёлғ он гапирмади — Пайғамбар ﷺни (шундай) деганларини эшитди:) «Менинг умматимдан, албатта, шундай қавмлар бў ладики, улар зино (ҳир)ни, ҳарир (ипак)ни, хамрни ва маъзиф (мусиқа асбоблари)ни ҳалол санайди. Ва албатта (баъзи) қавмлар бир тоғ (алам) ёнига тушади; (чў пон) уларнинг бир пода (мол)ини олиб (кечқурун) келади; уларга бир (камбағ ал) — ҳожати билан — келса, улар: ‹Бизнинг олдимизга эртага қайт› дейди. Бас, Аллоҳ уларни кечаси (ухлаб ётган ҳолда) ҳалок қилади, тоғ (алам)ни (устига) қулатади ва бошқаларини — қиёматгача — маймун ва чў чқалар (қилиб) алмаштиради (махсух қилади)» дедилар.