حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ، عَنْ أَنَسٍ، كَانَ قِرَامٌ لِعَائِشَةَ سَتَرَتْ بِهِ جَانِبَ بَيْتِهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَمِيطِي عَنَّا قِرَامَكِ هَذَا، فَإِنَّهُ لاَ تَزَالُ تَصَاوِيرُهُ تَعْرِضُ فِي صَلاَتِي ".
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Oishada qiram (ingichka, naqshli junli parda) bor edi; u bilan uyining bir tomonini toʻsgan edi. Paygʻambar ﷺ: «Bu qiramingni olib qoʻy; chunki uning suratlari namozimda hamon koʻz oldimda turadi (meni chalgʻitadi)», — dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Оишада қирам (ингичка, нақшли жунли парда) бор эди; у билан уйининг бир томонини тўсган эди. Пайғамбар ﷺ: «Бу қирамингни олиб қўй; чунки унинг суратлари намозимда ҳамон кўз олдимда туради (мени чалғитади)», — дедилар.