أَخْبَرَنَا الصَّلْتُ بْنُ مُحَمَّدٍ، أَخْبَرَنَا مَهْدِيٌّ، عَنْ وَاصِلٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ حُذَيْفَةَ، رَأَى رَجُلاً لاَ يُتِمُّ رُكُوعَهُ وَلاَ سُجُودَهُ، فَلَمَّا قَضَى صَلاَتَهُ قَالَ لَهُ حُذَيْفَةُ مَا صَلَّيْتَ ـ قَالَ وَأَحْسِبُهُ قَالَ ـ لَوْ مُتَّ مُتَّ عَلَى غَيْرِ سُنَّةِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم.
Huzayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U bir kishini rukuʼ va sajdani toʻkis qilmayotgan holda koʻrdi. U (kishi) namozni tugatgach, Huzayfa unga: «Sen namoz oʻqimading», — dedi. (Roviy qoʻshimcha qildi: «Menimcha, Huzayfa: ‹Agar (shu holda) oʻlsang, Muhammad ﷺ ning sunnatidan boshqa (yoʻl) uzra oʻlarding›, — ham dedi».)Ҳузайфа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У бир кишини рукуъ ва саждани тўкис қилмаётган ҳолда кўрди. У (киши) намозни тугатгач, Ҳузайфа унга: «Сен намоз ўқимадинг», — деди. (Ровий қўшимча қилди: «Менимча, Ҳузайфа: ‹Агар (шу ҳолда) ўлсанг, Муҳаммад ﷺ нинг суннатидан бошқа (йўл) узра ўлардинг›, — ҳам деди».)