حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ عِيَاضٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ، أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَنْزِلُ بِذِي الْحُلَيْفَةِ حِينَ يَعْتَمِرُ، وَفِي حَجَّتِهِ حِينَ حَجَّ، تَحْتَ سَمُرَةٍ فِي مَوْضِعِ الْمَسْجِدِ الَّذِي بِذِي الْحُلَيْفَةِ، وَكَانَ إِذَا رَجَعَ مِنْ غَزْوٍ كَانَ فِي تِلْكَ الطَّرِيقِ أَوْ حَجٍّ أَوْ عُمْرَةٍ هَبَطَ مِنْ بَطْنِ وَادٍ، فَإِذَا ظَهَرَ مِنْ بَطْنِ وَادٍ أَنَاخَ بِالْبَطْحَاءِ الَّتِي عَلَى شَفِيرِ الْوَادِي الشَّرْقِيَّةِ، فَعَرَّسَ ثَمَّ حَتَّى يُصْبِحَ، لَيْسَ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الَّذِي بِحِجَارَةٍ، وَلاَ عَلَى الأَكَمَةِ الَّتِي عَلَيْهَا الْمَسْجِدُ، كَانَ ثَمَّ خَلِيجٌ يُصَلِّي عَبْدُ اللَّهِ عِنْدَهُ، فِي بَطْنِهِ كُثُبٌ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثَمَّ يُصَلِّي، فَدَحَا السَّيْلُ فِيهِ بِالْبَطْحَاءِ حَتَّى دَفَنَ ذَلِكَ الْمَكَانَ الَّذِي كَانَ عَبْدُ اللَّهِ يُصَلِّي فِيهِ.
Nofiʼ (Abdulloh ibn Umardan) rivoyat qiladi: Abdulloh xabar berdiki, Rasululloh ﷺ umra qilganlarida va hajda — haj qilganlarida — Zul-Hulayfada, Zul-Hulayfadagi masjid oʻrnidagi samura (akatsiya) daraxti ostida tushar edilar. U zot oʻsha yoʻldagi gʻazot, haj yoki umradan qaytganlarida, vodiy ichiga tushar; vodiy ichidan koʻtarilganlarida esa, vodiyning sharqiy labidagi batha (toshloq)ga tuyalarini choʻktirib, tonggacha oʻsha yerda tunar edilar — toshdan qurilgan masjid yonida emas, masjid (qurilgan) tepalik ustida ham emas. Oʻsha yerda bir jarlik (oʻzancha) bor edi; Abdulloh oʻsha yerda namoz oʻqir, uning ichida qum uyumlari bor edi — Rasululloh ﷺ oʻsha yerda namoz oʻqir edilar. Soʻng sel u (joy)ga toshloq (choʻkindi) yoydi va Abdulloh namoz oʻqiydigan oʻsha joyni koʻmib yubordi.Нофиъ (Абдуллоҳ ибн Умардан) ривоят қилади: Абдуллоҳ хабар бердики, Расулуллоҳ ﷺ умра қилганларида ва ҳажда — ҳаж қилганларида — Зул-Ҳулайфада, Зул-Ҳулайфадаги масжид ўрнидаги самура (акация) дарахти остида тушар эдилар. У зот ўша йўлдаги ғазот, ҳаж ёки умрадан қайтганларида, водий ичига тушар; водий ичидан кўтарилганларида эса, водийнинг шарқий лабидаги батҳа (тошлоқ)га туяларини чўктириб, тонггача ўша ерда тунар эдилар — тошдан қурилган масжид ёнида эмас, масжид (қурилган) тепалик устида ҳам эмас. Ўша ерда бир жарлик (ўзанча) бор эди; Абдуллоҳ ўша ерда намоз ўқир, унинг ичида қум уюмлари бор эди — Расулуллоҳ ﷺ ўша ерда намоз ўқир эдилар. Сўнг сел у (жой)га тошлоқ (чўкинди) ёйди ва Абдуллоҳ намоз ўқийдиган ўша жойни кўмиб юборди.