(Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki,) Rasululloh ﷺ: «Kim bir kunda yuz marta ‹La ilaha illalloh, vahdahu la shariyka lah, lahul-mulku va lahul-hamd, va huva ala kulli shayʼin qodiyr› (Allohdan oʻzga iloh yoʻq, U yagona, sherigi yoʻq; mulk Unikidir, hamd Unikidir, U har narsaga qodir) desa, bu unga oʻnta qul ozod qilgancha (savob) boʻladi; unga yuzta yaxshilik yoziladi, undan yuzta yomonlik oʻchiriladi; bu — oʻsha kuni kechgacha — uning uchun shaytondan (saqlovchi) panoh boʻladi; va hech kim u keltirgandan koʻra afzalroq (amal) keltira olmaydi — magar undan koʻproq (shu zikrni) qilgan kishi (boʻlsa)», dedilar.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики,) Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бир кунда юз марта ‹Ла илаҳа иллаллоҳ, ваҳдаҳу ла шарийка лаҳ, лаҳул-мулку ва лаҳул-ҳамд, ва ҳува ала кулли шайъин қодийр› (Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ, У ягона, шериги йўқ; мулк Уникидир, ҳамд Уникидир, У ҳар нарсага қодир) деса, бу унга ўнта қул озод қилганча (савоб) бўлади; унга юзта яхшилик ёзилади, ундан юзта ёмонлик ўчирилади; бу — ўша куни кечгача — унинг учун шайтондан (сақловчи) паноҳ бўлади; ва ҳеч ким у келтиргандан кўра афзалроқ (амал) келтира олмайди — магар ундан кўпроқ (шу зикрни) қилган киши (бўлса)», дедилар.