حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ اللَّهَ لَغَنِيٌّ عَنْ تَعْذِيبِ هَذَا نَفْسَهُ ". وَرَآهُ يَمْشِي بَيْنَ ابْنَيْهِ. وَقَالَ الْفَزَارِيُّ عَنْ حُمَيْدٍ حَدَّثَنِي ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ
(Anas (roziyallohu anhu) Paygʻambar ﷺdan (rivoyat qiladi):) U zot bir kishini ikki oʻgʻli orasida (ularga suyanib, piyoda) yurib ketayotganini koʻrib: «Albatta Alloh bu (kishi)ning oʻzini (shunday) qiynashidan behojat (gʻaniy)dir», dedilar.(Анас (розияллоҳу анҳу) Пайғамбар ﷺдан (ривоят қилади):) У зот бир кишини икки ўғли орасида (уларга суяниб, пиёда) юриб кетаётганини кўриб: «Албатта Аллоҳ бу (киши)нинг ўзини (шундай) қийнашидан беҳожат (ғаний)дир», дедилар.