حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " بَيْنَا أَنَا نَائِمٌ رَأَيْتُنِي أَطُوفُ بِالْكَعْبَةِ فَإِذَا رَجُلٌ آدَمُ سَبْطُ الشَّعَرِ بَيْنَ رَجُلَيْنٍ يَنْطِفُ رَأْسُهُ مَاءً، فَقُلْتُ مَنْ هَذَا قَالُوا ابْنُ مَرْيَمَ. فَذَهَبْتُ أَلْتَفِتُ فَإِذَا رَجُلٌ أَحْمَرُ جَسِيمٌ جَعْدُ الرَّأْسِ أَعْوَرُ الْعَيْنِ الْيُمْنَى، كَأَنَّ عَيْنَهُ عِنَبَةٌ طَافِيَةٌ، قُلْتُ مَنْ هَذَا قَالُوا هَذَا الدَّجَّالُ. أَقْرَبُ النَّاسِ بِهِ شَبَهًا ابْنُ قَطَنٍ ". وَابْنُ قَطَنٍ رَجُلٌ مِنْ بَنِي الْمُصْطَلِقِ مِنْ خُزَاعَةَ.
(Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo) rivoyat qildiki,) Rasululloh ﷺ: «Men uxlab yotganimda, oʻzimni Kaʼbani tavof qilayotgan holda koʻrdim. Mana, bugʻdoyrang (qoramagʻiz), tep-tekis (silliq) sochli bir kishi ikki kishi orasida (turibdi); boshidan suv tomib turardi. Men: ‹Bu kim?› dedim. Ular: ‹Ibn Maryam (Iso)›, dedilar. Soʻng men oʻgirilib qarasam, mana, qizil tanli, baquvvat (kelishgan), jingalak sochli, oʻng koʻzi koʻr — goʻyo koʻzi qalqib turgan uzum donasidek — bir kishi (turibdi). Men: ‹Bu kim?› dedim. Ular: ‹Bu — Dajjol; odamlar ichida unga eng oʻxshashi — Ibn Qatan›, dedilar», dedilar. (Ibn Qatan — Xuzoadan, Banu Mustaliqdan boʻlgan bir kishi edi.)(Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) ривоят қилдики,) Расулуллоҳ ﷺ: «Мен ухлаб ётганимда, ўзимни Каъбани тавоф қилаётган ҳолда кўрдим. Мана, буғдойранг (қорамағиз), теп-текис (силлиқ) сочли бир киши икки киши орасида (турибди); бошидан сув томиб турарди. Мен: ‹Бу ким?› дедим. Улар: ‹Ибн Марям (Исо)›, дедилар. Сўнг мен ўгирилиб қарасам, мана, қизил танли, бақувват (келишган), жингалак сочли, ўнг кўзи кўр — гўё кўзи қалқиб турган узум донасидек — бир киши (турибди). Мен: ‹Бу ким?› дедим. Улар: ‹Бу — Дажжол; одамлар ичида унга энг ўхшаши — Ибн Қатан›, дедилар», дедилар. (Ибн Қатан — Хузоадан, Бану Мусталиқдан бўлган бир киши эди.)