حَدَّثَنَا عَلِيٌّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ عَمْرٌو حَدَّثَنَا عَطَاءٌ، قَالَ أَعْتَمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِالْعِشَاءِ فَخَرَجَ عُمَرُ فَقَالَ الصَّلاَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، رَقَدَ النِّسَاءُ وَالصِّبْيَانُ، فَخَرَجَ وَرَأْسُهُ يَقْطُرُ يَقُولُ " لَوْلاَ أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي ـ أَوْ عَلَى النَّاسِ، وَقَالَ سُفْيَانُ أَيْضًا، عَلَى أُمَّتِي ـ لأَمَرْتُهُمْ بِالصَّلاَةِ هَذِهِ السَّاعَةَ ". قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَخَّرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم هَذِهِ الصَّلاَةَ فَجَاءَ عُمَرُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ رَقَدَ النِّسَاءُ وَالْوِلْدَانُ. فَخَرَجَ وَهْوَ يَمْسَحُ الْمَاءَ عَنْ شِقِّهِ يَقُولُ " إِنَّهُ لَلْوَقْتُ، لَوْلاَ أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي ". وَقَالَ عَمْرٌو حَدَّثَنَا عَطَاءٌ لَيْسَ فِيهِ ابْنُ عَبَّاسٍ أَمَّا عَمْرٌو فَقَالَ رَأْسُهُ يَقْطُرُ. وَقَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ يَمْسَحُ الْمَاءَ عَنْ شِقِّهِ. وَقَالَ عَمْرٌو لَوْلاَ أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي. وَقَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ إِنَّهُ لَلْوَقْتُ، لَوْلاَ أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي. وَقَالَ إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ حَدَّثَنَا مَعْنٌ، حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ مُسْلِمٍ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ عَطَاءٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.
(Ato aytdi:) Paygʻambar ﷺ xufton (namozi)ni kech qoldirdilar (qorongʻi tushgancha). Shunda Umar chiqib: «Namoz, yo Rasululloh! Ayollar va bolalar uxlab qoldilar», dedi. Bas, U zot — boshlaridan suv tomib turgan holda — chiqdilar-da: «Agar men ummatimga — yoki: odamlarga (Sufyon: ‹ummatimga› ham dedi) — mashaqqat soladigan boʻlmaganimda edi, men ularni mana shu soat (vaqt)da namoz oʻqishga buyurardim», dedilar. (Ibn Jurayj Atodan, (u) Ibn Abbosdan (rivoyat qildi): Paygʻambar ﷺ mana shu namozni kechiktirdilar; bas, Umar kelib: ‹Yo Rasululloh, ayollar va bolalar uxlab qoldi›, dedi. U zot — bir tarafidan (yuzidan) suvni artib turgan holda — chiqib: ‹Albatta, bu — (asl) vaqtdir; agar men ummatimga mashaqqat soladigan boʻlmaganimda edi (— shu vaqtda buyurardim)›, der edilar.) Amr: ‹Bizga Ato (rivoyat qildi)›, dedi — unda Ibn Abbos yoʻq; Amr esa: ‹boshlaridan suv tomar edi›, dedi. Ibn Jurayj esa: ‹bir tarafidan suvni artar edi›, dedi. Amr: ‹agar men ummatimga mashaqqat soladigan boʻlmaganimda edi›, dedi; Ibn Jurayj: ‹albatta, bu — vaqtdir; agar men ummatimga mashaqqat soladigan boʻlmaganimda edi›, dedi. Ibrohim ibn Munzir aytdi: Bizga Maʼn, (unga) Muhammad ibn Muslim, (u) Amrdan, (u) Atodan, (u) Ibn Abbosdan, (u) Paygʻambar ﷺdan (rivoyat qildi).(Ато айтди:) Пайғамбар ﷺ хуфтон (намози)ни кеч қолдирдилар (қоронғи тушганча). Шунда Умар чиқиб: «Намоз, ё Расулуллоҳ! Аёллар ва болалар ухлаб қолдилар», деди. Бас, У зот — бошларидан сув томиб турган ҳолда — чиқдилар-да: «Агар мен умматимга — ёки: одамларга (Суфён: ‹умматимга› ҳам деди) — машаққат соладиган бўлмаганимда эди, мен уларни мана шу соат (вақт)да намоз ўқишга буюрардим», дедилар. (Ибн Журайж Атодан, (у) Ибн Аббосдан (ривоят қилди): Пайғамбар ﷺ мана шу намозни кечиктирдилар; бас, Умар келиб: ‹Ё Расулуллоҳ, аёллар ва болалар ухлаб қолди›, деди. У зот — бир тарафидан (юзидан) сувни артиб турган ҳолда — чиқиб: ‹Албатта, бу — (асл) вақтдир; агар мен умматимга машаққат соладиган бўлмаганимда эди (— шу вақтда буюрардим)›, дер эдилар.) Амр: ‹Бизга Ато (ривоят қилди)›, деди — унда Ибн Аббос йўқ; Амр эса: ‹бошларидан сув томар эди›, деди. Ибн Журайж эса: ‹бир тарафидан сувни артар эди›, деди. Амр: ‹агар мен умматимга машаққат соладиган бўлмаганимда эди›, деди; Ибн Журайж: ‹албатта, бу — вақтдир; агар мен умматимга машаққат соладиган бўлмаганимда эди›, деди. Иброҳим ибн Мунзир айтди: Бизга Маън, (унга) Муҳаммад ибн Муслим, (у) Амрдан, (у) Атодан, (у) Ибн Аббосдан, (у) Пайғамбар ﷺдан (ривоят қилди).